Mükemmel Uyum

Alice Cervini ve Victoria Li, dünyanın zıt uçlarından (Milano ve Hong Kong) geliyorlar. Farklı diller konuşuyorlar ve farklı bakış açılarına, geçmişlerine ve tutumlarına sahipler. Ortak noktaları ne olabilir ki? Aiglon, insanları bir araya getirmesiyle ünlüdür ve bu durumda da öyle oldu – karantinanın da biraz yardımıyla.

“Victoria, "İlk tanıştığımızda birbirimizi pek sevmiyorduk," diye itiraf ediyor. "Ve normal şartlarda asla arkadaş olmayabilirdik. Ama ilk karantina başladığında ve arkadaş gruplarımızdaki herkes ayrıldığında, sadece biz kaldık."”

“Alice, ‘Victoria’nın burada olduğunu görünce, ’Hadi gidip onunla konuşalım” diye düşündüm,“ diyor. ”Bir ara karantinaya alınmıştı, ben de sandalyemi alıp odasının dışına oturdum ve öğleden sonralarımızı sohbet ederek geçirdik.“ Victoria ise (ikisi birbirinin cümlelerini tamamlayarak) şöyle devam ediyor: ”İki hafta boyunca her dakikamızı birlikte geçirdik. Ortak noktalarımızdan bahsetmeye başladık ve bunların çok fazla olduğunu fark ettik.“

“Alice sözlerini şöyle tamamlıyor: "Normalde, anne babam hafta sonlarının çoğunda beni görmeye gelirlerdi, ama Covid yüzünden gelemediler, bu yüzden kendime bir aile kurmam gerektiğini anladım." (Bunun üzerine iki kız da "awww" diyerek birbirlerine sarılıp gülüyorlar.)

Belki 2020'ye özgü bir değişiklik yapılmış olabilir, ama bu Aiglon'un tarzı: çok çeşitli milletlerden insanların mükemmel bir uyum içinde bir araya gelmesi. Bu kaynaşma ortamı, eşsiz bir öğrenme deneyimi sunabilir ve normal okul deneyiminin ötesinde hayatları zenginleştiren dostluklar kurmanıza olanak tanıyabilir.

“Eski okulumda oldukça sessizdim,” diyor Alice. “Ama burada, arkadaş edinmem gerektiğini ya da eve dönmem gerektiğini biliyordum. Sanırım farklı milletlerden insanları oda arkadaşı olarak bir araya getirmeyi seviyorlar ve evimizde çok sayıda insanla karşılaştık – Fransız, Amerikalı, Japon, Rus, Nepalli – dünyanın her yerinden!”

GÜÇLÜ BAĞLAR

Antonio Crosswell Goudet ve Issei Akita (her ikisi de Belvedere, 10. sınıf öğrencisi), sırasıyla Meksika Şehri ve Tokyo, Japonya'dan gelerek 2020 eğitim yılının başında Aiglon'a geldiler. İkisi için de ilk yatılı okul deneyimiydi ve uyum sağlama ve arkadaş edinme konusunda biraz endişe duyduklarını gülerek itiraf ediyorlar. Ancak, aynı odaya yerleştirildikten hemen sonra birbirleriyle çok iyi anlaştılar.

“Antonio, "Her şey oldukça doğal gelişti," diyor. "İlk gün sosyal medya profillerimizi paylaştık ve haftanın sonuna doğru o da açılmaya başladı ve benzer bir mizah anlayışına sahip olduğumuzu fark ettik." Öyle ki, Issei ekmek dilimlerken elini kestiğinde ilk içgüdüsü arkadaşından yardım istemek oldu.

“Antonio, "Ketçapla falan şaka yapıyor sandım," diyor. "Ancak kan geldiğini görünce temizlememiz ve onu hemşireye götürmemiz gerektiğini anladım. Hemşire de hemen yarasını sardı ve iyileşti."”

“Aiglon'un Hizmet ve Manevi Yaşam Lideri Bay Mike Cornish, "Aynı odaları paylaşmak genellikle çok güçlü bağlar oluşturuyor," diyor. "Ancak tüm okul hayatınız boyunca aynı kişiyle birlikte olmanız pek olası değil. Tüm yurtlar farklı sistemler kullanıyor, ancak çoğu dönemlik olarak oda arkadaşlarını değiştiriyor, böylece yeni insanlarla tanışıp birlikte yaşamayı öğreniyorsunuz. İnsanların hassasiyetlerini, tuhaflıklarını, kültürlerini öğrenmeniz ve onları gerçekten tanımanız gerekiyor."”

Bay Cornish, Aiglon'un öğrencilerin akranlarını daha iyi tanımalarına yardımcı olmak için birçok yolu olduğunu açıklıyor. “İster müzik ve DJ'lik, ister teknoloji, geri dönüşüm veya doğayla ilgileniyor olun, bunu yapabileceğiniz bir yer var. Öğrenci etkileşimi sadece dersler ve geziler etrafında şekillenmiyor. Evler ve yıl grupları arasında arkadaşlıkları geliştiren birçok aktivite var.” Bu aktiviteler, önceden var olan arkadaşlıkları hem güçlendirebilir hem de güçlendirebilir: Victoria ve Alice birbirlerini spor salonuna gitmeye teşvik ediyor; Issei ve Antonio “birlikte koşuyor ve futbol oynuyorlar ve ikimiz de tırmanmayı denemek için kayıt olduk.”

Keşif gezileri, doğası gereği, ilişkileri sağlamlaştıran bir karşılıklı bağımlılık gerektirir. Bay Cornish, "O grupla 7/24 birliktesiniz," diyor. "Her yemek pişirdiğinizde veya çadır kurduğunuzda, yiyecek ve barınak sağlama sorumluluğunu paylaşıyorsunuz. Güvenliğiniz için diğer insanlara güveniyorsunuz ve onlar da size güveniyor." Victoria, "Ama bu sadece fiziksel olarak birbirinizi desteklemekle ilgili değil," diyor. "Zirveye birlikte ulaşmanın anılarını paylaşmakla ilgili. 'Buraya birlikte ulaştık' demek için ikinizin fotoğrafını çektiğiniz o an." Alice, "Keşif gezisinde rastgele gruplara ayrılıyorsunuz, bu yüzden belki de daha önce hiç konuşmadığınız insanlarla bütün günü geçirmek zorundasınız," diyor. Victoria ekliyor: "Ve eğer konuşacak birini bulamazsak, öğretmenlerle konuşuyoruz ve bu da başka bir tür arkadaşlık."“

KÜLTÜREL DEĞİŞİM

Aiglon, özellikle öğrenciler, personel ve konuk konuşmacılar tarafından verilen günlük Meditasyon seansları sırasında, başkalarına karşı açık olma isteğini ve yeteneğini geliştirmek için çok çalışıyor. Meditasyonların programlanmasından sorumlu Bay Cornish, "Kişi hakkında gerçekten bir şeyler öğrendiğinizi hissediyorsunuz," diyor. "Ailemin bir kısmının Hintli olmasından ve bazı aile üyelerinin yaşadığı ırkçı tacizden bahsettim; diğerleri hayal kırıklığı, kayıp veya fiziksel zorlukların üstesinden gelmekten bahsetti. Hikayeler inanılmaz, kişisel ve uygulanabilir. Ama bazıları komik ve hafif: bir beceri, bir tutku veya birinin aile hayatı hakkında bir şeyler duyabilirsiniz. İnsanların açık ve kabul edici olduğu bir kültür geliştirmeye büyük katkı sağlıyorlar."“

Hizmet gezileri, diğer öğrencilerin memleketlerini ve kültürlerini doğrudan deneyimlemenin veya kendi kültürlerini aktif olarak paylaşmanın bir başka yoludur; örneğin, iki Türk öğrencinin yerel bir okula yardım etmek ve dünyanın en büyük kültürlerarası şehirlerinden birinin güzelliklerini görmek için düzenlediği İstanbul gezisi veya Hintli bir öğrencinin kendi ülkesinde küçük ölçekli çiftçileri destekleyen çevrimiçi yardım kuruluşu ilişkisi gibi. Bay Cornish, "Bunları önermemize gerek yok," diyor. "Öğrenciler kendi istekleriyle bize geliyorlar."“

Ancak daha resmi etkinliklerin yanı sıra, birçok öğrenci sadece sohbet etmenin kültürel alışverişin doğal bir şekilde gerçekleşmesi için en iyi yol olduğunu düşünüyor. Alice, “Geçen akşam Victoria aile geleneklerinden bahsetmeye başladı. Çok ilgimi çekti çünkü Çin'de gelenekler daha belirgin, İtalya'da ise o kadar resmi değil” diyor. Issei ve Antonio ise birbirlerinin dillerini öğreniyor ve birbirleri için özel yemekler pişiriyorlar. Antonio, “Böyle bir okulda sizi daha hoşgörülü ve sabırlı yapan birçok farklılık var,” diyor, “bu sadece hafta sonları birlikte vakit geçirmek olsa bile.”

DÜNYA ÇAPINDA BAĞLANTILAR

Elbette, yatılı okul öğrencileri okul günlerinde daha yakın bir ortamda bir araya getirirken, mezun olduktan sonra onları kaçınılmaz olarak daha da uzaklaştırıyor. Aiglon mezunları tüm kıtalar boyunca bağlantılarını sürdürüyor. Antonio ve Issei, mezun olduktan sonra ne kadar uzakta olacaklarını çoktan hesaplamışlar bile – “yedi saatlik zaman farkı var,’ diye alaycı bir hayretle söylüyorlar. Issei şimdiden Meksika'ya bir gezi planlıyor. Victoria, ”Uzun zaman geçmesine rağmen hala iletişimde kalan birçok mezun tanıyorum,“ diyor. ”Burada kurdukları bağlantılar o kadar güçlü ki.“

Gerçekten de, bu iki uluslararası çift, biraz daha birlikte kalabilmek için şimdiden planlar yapıyor. Antonio, “Belvedere'de her dönem birlikte oda arkadaşı olmak istediğiniz kişilerin isimlerini yazıyorsunuz,” diyor. “Garanti değil ama ev işlerine yardım edip etmediğinize ve iyi notlarınız olup olmadığına bakıyorlar.” Issei, “O bana ders çalışmamda ve İngilizcemde çok yardımcı oluyor,” diyor. Antonio gülerek, “Onu beladan uzak tutuyorum,” diyor. “Ve o da bana Matematikte yardımcı oluyor. Matematikte inanılmaz derecede iyi.” Bu arada Alice ve Victoria, oda arkadaşı olarak kalabilmek için sınıf becerilerini kullanıyorlar. Alice, “Davayı savunan bir makale yazdık,” diyor. Victoria, “İki sayfa uzunluğunda ve tam bir PEE – nokta-kanıt-açıklama – argümanı,” diyor. “Kararlıyız!”

Aiglon mezunlarının da doğrulayabileceği gibi, dağda kurulan dostluklar kalıcıdır. Victoria, "Kendiniz olduğunuz gibi kaldığınız ve kendinizi değiştirmeye çalışmadığınız sürece, sizinle uzun süreli bir dostluk kurmak isteyen insanları kendinize çekersiniz" diyor. Alice de aynı fikirde: "Kim olursanız olun veya nereden gelirseniz gelin, her zaman gelip sizinle konuşacak ve arkadaşınız olacak biri vardır" diyor. "Ve çoğu zaman bu dostluklar sonsuza dek sürer."“

Kelimeler Victoria James

Fotoğrafçılık Joe McGorty